O nas

To mała szkoła z wielką mocą — miejsce, w którym dzieci naprawdę rozkwitają.

O szkole

Społeczna Szkoła w Zalesiu to kameralne miejsce, w którym każde dziecko jest naprawdę zauważone.

Uczymy w małych klasach (do 15 uczniów), dzięki czemu możemy pracować indywidualnie z każdym uczniem i wspierać rozwój jego mocnych stron już od najmłodszych lat. Łączymy nowoczesną, praktyczną edukację z bliskością natury i codzienną aktywnością na świeżym powietrzu.

Tworzymy rodzinną atmosferę — bez anonimowości, za to z poczuciem bezpieczeństwa, swobody i wzajemnego szacunku. Dzieci mają stały dostęp do wsparcia specjalistów: psychologa, logopedy, pedagoga specjalnego oraz terapeuty pedagogicznego.

Dbamy także o zdrowy styl życia — zapewniamy dwudaniowe obiady oraz udział w programach „Owoce i warzywa” i „Mleko w szkole”. W nauce korzystamy z nowoczesnych technologii, które pomagają rozwijać samodzielność i umiejętności potrzebne w codziennym życiu.

Dla wygody rodzin organizujemy bezpieczny dowóz autobusami i busami szkolnymi. Nasza szkoła znajduje się w spokojnej okolicy, oferując idealne warunki do nauki i rozwoju.

Historia szkoły podstawowej w Zalesiu

Pierwsze wzmianki o istnieniu szkoły w Zalesiu w źródłach historycznych.
0 r.

Po wojnie szkoła wznowiła działalność dzięki zaangażowaniu mieszkańców.

0 r.
Reforma oświaty i poprawa warunków nauki w nowym budynku szkolnym.
0 r.

Nowy etap rozwoju – szkoła 6-klasowa i dalsza modernizacja placówki.

0 r.

Pierwsze wzmianki historyczne o istnieniu szkoły w Zalesiu pochodzą z roku 1772. Późniejsze źródła podają datę 1860 jako początek funkcjonowania placówki oświatowej mieszczącej się w budynku na fundamentach którego wybudowano w 1970 roku obecną szkołę zwaną też domem nauczyciela. Po I wojnie światowej Złotowszczyzna pozostała w granicach Niemiec.

W Zalesiu nadal działała szkoła niemiecka, gdyż wieś zamieszkiwali w zdecydowanej większości Niemcy. W tamtych czasach lekcje odbywały się w wybudowanym w 1905 roku budynku, który służy nam do dziś. Po wyzwoleniu i powrocie ziem zachodnich do Polski Zalesie zostało zasiedlone rodzinami przybyłymi ze wschodniej i południowej części kraju.

Wiosną 1946 roku dzięki wielkiemu zaangażowaniu i pracy mieszkańców dzieci mogły rozpocząć naukę w szkole. Jak wynika z zachowanej, niestety fragmentarycznie, dokumentacji naukę rozpoczęli uczniowie różnych roczników w klasach I, II, III. W pierwszych kilkunastu latach pracowano w bardzo trudnych warunkach: lekcje odbywały się w czterech izbach lekcyjnych, słabo wyposażone klasy były bardzo zimne.

Uczniów ciągle przybywało – w latach 1948 – 55 było ich już około 80. Jak Podaje pan Henryk Maleta w prowadzonej kronice szkolnej w latach 1960 – 64 w szkole było 7 oddziałów i ponad setka dzieci. Wtedy wybudowany został pawilon szkolny, późniejsza siedziba Klubu Rolnika. W 1965 roku

Państwowe Gospodarstwo Rolne w Zalesiu stało się formalnie opiekunem szkoły, dzięki czemu ruszyła akcja „szklanka mleka dla każdego dziecka”. Wraz ze wzrostem liczby uczniów w szkole, do pracy przybywali nowi nauczyciele. Niektórzy z nich osiedlili się tu na stałe. W latach 60.. i 70 oprócz pracy dydaktycznej nauczyciele przygotowywali wraz z uczniami i absolwentami przedstawienia teatralne wystawiane na sali wiejskiej. Urządzano choinki szkolne i zabawy taneczne dla dorosłych. Uczniowie brali udział w konkursach plastycznych i przeglądach piosenek zdobywając nagrody.

Placówka szkolna była w tamtych latach czasach wielokrotnie kontrolowana przez władze nadrzędne – Inspektorów Oświaty. Zawsze uzyskiwała dobre oceny pracy. Od roku szkolnego 1970/71 na mocy reformy szkolnictwa nauka została wydłużona do 8 lat. W tym czasie polepszyły się warunki pracy w szkole. Oddany do użytku został drugi budynek, w starym zlikwidowano piece i założono centralne ogrzewanie. Kwitło życie szkolne – aktywnie działało SKO, Drużyna Harcerska i Zuchowa.

Kierownik szkoły rozbudził wśród uczniów zamiłowanie do sportu. Dominowała piłka nożna, co było związane z powstałym w 1969 roku LZS. Za pieniądze zarobione przy pracach polowych w PGR-rze wyjeżdżano na wycieczki krajoznawczo turystyczne.

Lata 80 i 90 obfitowały wiele atrakcyjnych form pracy szkoły: liczne występy dawał chór szkolny, działało kółko dramatyczne przygotowując spektakle dla szkoły środowiska. Bardzo aktywnie działała drużyna Zuchowa i Harcerska ,SKS SKO, TPD.

W tradycję szkoły wpisały się na stałe pięknie przygotowane uroczystości: pasowanie pierwszoklasisty, Dzień Edukacji Narodowej, Andrzejki, Dzień Niepodległości, Dzień Seniora, Dzień Kobiet, Dzień Samorządności, Dzień Matki, Dzień Dziecka, rodzinne festyny. Do dzisiaj kontynuowany jest zwyczaj poniedziałkowych apeli, czyli spotkań dyrektora z uczniami. Jest to czas pochwał, wyróżnień, informacji.

Przed wakacjami, co roku były i są organizowane wycieczki krajoznawczo – turystyczne, dzięki czemu uczniowie poznali wiele atrakcyjnych miejsc naszego kraju. Nową formą wypoczynku stały się również biwaki, na przykład uczniów całej szkoły w Ptuszy w roku 1993.

Od 1974 roku prowadzona jest Księga Pamiątkowa, do której wpisywani są uczniowie przynoszący chlubę szkole na przestrzeni lat. Ważnym aspektem wychowawczym szkoły była współpraca ze środowiskiem wiejskim: Klubem Rolnika, Kołem Gospodyń Wiejskich i Ochotniczą Strażą Pożarną. Z ważniejszych wydarzeń tego okresu można wymienić: 40-lecie OSP w 1986 roku oraz Gminne Dożynki, których oprawę artystyczną i plastyczną przygotowali nauczyciele z uczniami. Przez wszystkie lata bardzo dobrze układała się współpraca szkoły z Komitetem Rodzicielskim.

Rok 2000 to początek wielkich zmian w systemie oświaty. Staliśmy się szkołą 6 klasową, a od roku 2002 posiadamy oddział przedszkolny. Nauczyciele systematycznie podnoszą swoje kwalifikacje chcąc sprostać nowym wyzwaniom. Praca z uczniem nabrała innego wymiaru pod każdym względem. Pracujemy z mniejszą liczbą dzieci ale w zdecydowanie lepszych warunkach. Stary budynek szkolny ma wymieniony dach, a w 1998 roku przeszedł kapitalny remont. Klasy odnowiono, powiększono pokój nauczycielski a piwnicę zmieniono w łazienki, toalety i szatnie.

Od czterech lat nasi uczniowie mają zajęcia z informatyki we własnej pracowni komputerowej. Od niedawna mogą również korzystać z internetu. Systematycznie odnawiane są pozostałe izby lekcyjne i hole w drugim budynku. Zupełnie zmienił swój wygląd gabinet dyrektora, gdyż został wyposażony w nowe meble i niezbędny w pracy komputer. Atutem naszej szkoły jest dobrze wykształcone i współdziałające ze sobą Grono Pedagogiczne oraz dbający o ład, porządek i ciepło pracownicy obsługi.

pani Rubach, Czesława Maleta, Aurelia Płonka, Alicja Gola, Henryk Gola, Julia Gola, Stanisław Zieleń, Łucja Skrzyniarz, Filarowska Irena,
Białecka Jadwiga, Gola Mirosław, Gawlik Eugeniusz, Janczar Sławomira, Śpiewak Krystyna, Winiarczyk Teresa, Pankał Jan, Pulit Jan

Żmidziński Antoni, Daniłowski Andrzej, Polaszek Lech, Milke Grzegorz, Płatkowska Urszula, Maleta Henryk, Orzechowski Wiktor, Wrzeszcz Zofia, Pani Jurczak, Graczkowska Astryda, Trzemecki Jerzy, Bebek Henryka, Głazik Henryka, Kurcin Henryka, Palmowski Józef, Cisek Krystyna, Zakrzewski Władysław, Długosz Jerzy, Świderska Maria, Kędzik Janina, Słoma Jerzy, Staszczyk Józef, Staszczyk Celina, Żelichowska Kazimiera, Smolarek Bernard, Pan Żukowski, Pan Urbański, Kozicz Halina, Filarowski Wacław, Wiśniewska Kazimiera, Wiśniewski Kazimierz, Jankowska Halina, Ciunel Leokadia, Romanek Janina, Werra Irena, Pani Płatkowska, Kaczorowska Krystyna, Mróz Halina, Kabat Edward, Sosnowska Teresa, Stanisławska Mirosława, Podsiadło Elżbieta, Szreder Teresa, Śmiała Elżbieta, Fidurska Iwona, Fidurski Wiesław, Sobczyk Janusz, Dąbrowska Krystyna, Pulit Teresa, Herman Franciszek, Cebulak Maria, Duda Mieczysław, Rakowski Waldemar, Wiśniewski Grzegorz, Wiśniewski Marek, Igman Barbara, Wiśniewska Arleta, Sobczyk Ewa, Ginda-Kopeć Ewa, Żakowska Tomiła, Seredyn Elżbieta, Turczyn Bożena, Wellna Maria, Stanulewicz Teresa, Komorowska Grażyna, Trojanowska Gabriela.

Władysław Sikorski 1946–48, Andrzej Daniłowski 1948–49, Antoni Żmidziński 1949–50, Lech Polaszek 1950–51, Grzegorz Milke 1951–60, Henryk Maleta 1960–63, Urszula Płatkowska 1963–64, Józef Staszczyk 1964–68, Kazimierz Wiśniewski 1968–72, Kazimiera Wiśniewska 1972–91, Halina Jankowska 1991–97, Marek Wiśniewski 1997–98, Teresa Pulit 1998–2012.

Szkoła Podstawowa w Zalesiu została zlikwidowana z dniem 31 sierpnia 2013 r., w związku z podjęciem przez Radę Gminy Złotów uchwały o likwidacji tej szkoły (Uchwała Nr XXVIII/292/13 Rady Gminy Złotów z dnia 31 stycznia 2013 r., obowiązująca od 1 września 2013 r.).
Po likwidacji szkoły publicznej w Zalesiu, 1 września 2013 r. utworzona została Społeczna Szkoła Podstawowa w Zalesiu.

Misja i wartości

Od początku istnienia szkoły jej fundamentem są wspólnota, odpowiedzialność i troska o dziecko. Szkoła w Zalesiu to miejsce, w którym edukacja zawsze była czymś więcej niż realizacją programu.

Uczymy w atmosferze zaufania, współpracy i szacunku

Bezpieczna przestrzeń

Tworzymy miejsce, w którym dzieci czują się spokojnie, swobodnie i bezpiecznie każdego dnia.

Indywidualny rozwój

Wspieramy każde dziecko w jego własnym tempie, dostrzegając potrzeby i możliwości.

Wzajemny szacunek

Budujemy relacje oparte na zaufaniu, empatii i życzliwej komunikacji.

Wspólna współpraca

Działamy razem z rodzicami i lokalną społecznością, tworząc spójne środowisko wychowawcze.

Codzienne życie naszej szkoły